Yeni insanlar tanıma konusunda ilgimi kaybettim. Herkes o kadar aynı o kadar samimiyetsiz o kadar uzak geliyor ki artık.

İrem Sipahi

Kalabalık ortama olan ilgimi kaybettim galiba, arkadaşlar olsun, dışarıdaki herhangi bir mekan olsun. Birkaç olay sonucunda tenhalığın benim için en iyisi olduğuna karar verdim. İlişkilerden/insanlardan yorulan arkadaşlar anlayacaktır beni, gerçi kim yorulmadı ki? Hepimiz birbirimizi yoruyoruz. 🙂

Sena

Hayallerim eski değerini kaybetti çünkü gelecekte güzel şeyler olacağına dair inancımı kaybettim. Böyle olmamalıydı bir şeyler yanlış, düzeldiği zaman da iş işten geçmiş olacak…

Hakan

Hayatımda eski değerini yitiren en büyük şey belki de insanlardır. Bilemiyorum, açık konuşmak gerekirse eskiden çevrem de bir sürü insan olsun , hepsi beni dinlesin , hepsi ile sohbet edeyim isterdim. Daha da açık olmak gerekirse insanlardan ilgi görmeye bayılırdım. Ama sonradan farkettim ki insanlar sana ne veriyorlarsa iki katını belki daha fazlasını istiyorlar bu ister sevgi olsun , işte güzel bir söz , ister ufacık bir gülümseme . Bu maalesef böyle. Bu cidden çok can sıkıcı ama kimse iyi insan olmak amacında da değil. Büyüdüğüm için midir bilemem ama artık kalabalıklar boğucu geliyor. Artık insanların en küçük bir lafı bile sanki yakama yapışmışlar ve beni boğmaya çabalıyorlar gibi geliyor. İnsanlara olan sabrım kalmadı desem yeridir. Şu an tek amacım adına dünya denen bu fani yolda hiç kimseye değmeden geçip gidebilmek

İnsan doğulmaz İnsan Olunur

Geçmişim hayatımda artık o kadarda değerli olmayan değerini yavaş yavaş yitiren geçmişim. Geçmişe o kadar takılı kalmışım ki şu anı yaşamayı unutmuşum. Çok uzak anları kendime ev olarak seçmişim oralarda kaybolmuşum. Kendimi ölü olarak hissetmeye başlamıştım farkında olmadan kendimi kaybediyordum. Benim için çok zor olsada başardım geçmişten vazgeçmeyi. Şu anı yaşamam gerektiğini zor yoldan da olsa öğrendim. Artık hayatımı geçmişte yaşadıklarıma göre şekillendirmeyeceğim. Geçmiş sizi var etmiş olabilir ama geleceği siz var edebilirsiniz

Reyhan Kurban

Merhaba. Galiba artık hayat eski değerini kaybetti. Çünkü bu dünya, küçük bir çocukken toz pembe hayallerimle süslediğim dünyaya hiç benzemiyor ve bu beni çok ama çok korkutuyor. Renkli rüyalar.

Eylül Nisa Çelik

Kendime olan güvenimi kaybettim, ben eskiden bir seyi kafama koyardım ve onu başarırdım şimdi ise sadece dışarıdan hiçbir sey yapmayışımı izliyorum.

Tuğba Topacık

İlişkilerde iki tarafın da, bazen aralıklarla paylaştığı bir düşünce vardır. Partnerini değiştirme dürtüsüdür bu düşünce. Keşke partnerimin şu özelliği değişse, keşke boyle olmasaydı gibi söylemleri zaman zaman tartışmalarda duyarız. Bazı zamanlar gerçekten karşımızdakini değiştirmeye de çalışırız. Ondan hiç olmadığı biri gibi davranmasını isteriz ve bunu öyle gaddarca yaparız ki , sevdiğimiz insandan geriye sadece bir silüet kalır. Partnerini değiştirmeye çalışan birini, elindeki farklı renklerle, var olan bir tabloyu tekrar boyama istegine benzetebiliriz. O, tabloya rastgele çizikler atmak ister. Onda sevdiği ahengi bozacak şekilde boyalarını kullanmaya başlar. Sonra bir bakar ki, ondan geriye sadece bir karmaşa kalmış. Birbirimizin değişmesini bekleyerek yıllar geçirdik. Değişimin bazen havadan pat diye düşeceğini düşünürüz hayatımızda. Değişimin kendisi olmaktan kaçınırız, korkarız. Yenilgiye ugrariz gibi hissederiz. Kabul edilmediğinde, sürekli eleştirildiğinde ve begenilmediginde insan degisemez, degismek istemez. Şunu bilmeliyiz, insan ancak kabul gördüğünde değişebilir.

Zeliha Çağlar

İnsanlar artık eski değerlerinde değil benim için. Herkes stabil (annem ve özel insanlar dışında) Kimsenin söylediklerini takmamayı ve üzülmemeyi öğrendim. Bu çok büyük bir şey. Bu yüzden kendimle gurur duyuyorum.

Nazlı Candan